الهی
سه شنبه, ۱ مرداد ۱۳۹۲، ۰۱:۲۶ ب.ظ
از آنچه نخواستی چه آیـد؟ و آن را که نخواندی کی آید؟
نا کِشته را ز آب چیست؟ و نا بایسته را جواب چیست؟
تلخ را چه ســود گرش آب خوش در جوار است؟
و خار را چه حاصل از آن که بوی گل در کنار است؟
مناجات ذکر شده از خواجه عبدالله انصاری می باشد . خواجه عبدالله انصاری در سال 396 هجری قمری در کهن دز واقع در ناحیه ی طوس از منطقه ی وسیع هرات متولد گردید و سرانجام در 481 هجری قمری در محل تولد خود به مقصد و معبودش رسید.
وی معروف به «پیر هرات» و «پیر انصار» و «خواجه عبدالله انصاری» و «انصاری هروی»، دانشمند و عارف بود.
از کتاب های او که به نثر مسجع نوشته شده است مناجاتنامه، نصایح، زادالعارفین، کنزالسالکین، قلندرنامه، محبتنامه، هفتحصار، رسالهٔ دل و جان، رسالهٔ واردات والهینامه را میتوان نام برد.
خواجه در اواخر عمر نابینا شد و در سن 85 سالگی از دنیا رفت .
خواجه در زمان تسط ترکان بر ایران می زیسته ، یعنی دوران حکومت سلجوقیان و غزنویان و وزارت خواجه نظام الملک !
مقبره خواجه عبدالله در جنگلی درهرات می باشد ، بعدها به دلیل آنکه شاهرخ تیموری ( که امسال با او آشنا می شوید) شبهای جمعه بر سر مزار خواجه میرفت مورد توجه بسیار قرار گرفت. شاهرخ در 829 هجری قمری دستور ساخت بنایی را در مجاورت مدفن خواجه صادر کرد که ساخت آن یک سال طول کشید. معماری عمارت خواجه عبدالله انصاری تحت سرپرستی معمار ایرانیِ بهنام دورهی تیموریان، استاد قوامالدین شیرازی آغاز شد. ساخت مجموعه بناهای این عمارت حدود یک قرن طول کشید و هر یک از امیران و شاهزادگان بنایی به این مجموعه میافزودند
- ۹۲/۰۵/۰۱
- ۲۳۵ نمایش